'Jij bent erg goed in zwart-wit denken.' Zei ze.
Het is niet iets dat ik voor het eerst hoorde. Het was een abstract gegeven waarvan ik niet zo goed wist wat ik ermee moest en of ik er iets mee moest.
Wat ze daarna zei zorgde voor een nieuw inzicht en maakte het in één klap glashelder.
Ze zei: 'Bij jou is alles of-of. Jij legt alles op een weegschaal. Maar wat nou als dingen naast elkaar kunnen bestaan?'
Door die woorden begreep ik meteen wat zwart/wit denken betekende. Ik zag of het ene uiterste of het andere uiterste. Er bestond geen middenweg, geen grijs gebied. Ik zocht voor alles een verklaring. En die verklaring zat of aan de ene kant of aan de andere kant.
Vorige week nog ontdekte ik dat ik een shift had gemaakt in mijn money mindset. Meteen gingen mijn gedachten naar: 'Komt dit door de ademsessie of door de oefeningen/visualisaties die ik heb gedaan op dat gebied? En even later: 'Wat maakt het ook eigenlijk uit wat precies de reden is, mag ik niet gewoon blij zijn met deze nieuwe manier van denken?'
Sinds die uitspraak ben ik veel bewuster wat ik allemaal op die weegschaal leg. En ik kan je vertellen: Het is veel!
Ik ben iemand die van nature nogal snel iets zat is, verveeld raakt. Ik kan slecht tegen sleur, ben vaak op zoek naar vernieuwing. En dat is totaal de andere kant van de weegschaal als ik kijk naar mijn opvoeding.
Ik heb geleerd om alles "vast" te houden, te controleren, te verklaren. Om alles te doen "zoals het hoort", om in veiligheid en zekerheid te blijven en daarmee binnen mijn comfortzone te opereren. Dat voelt voor mij, nu, niet als het leven dat ik WIL leven.
Toch ben ik nog regelmatig diegene die de controle wil houden over situaties en gebeurtenissen wil verklaren.
Ik leef met die weegschaal in mijn hoofd en weeg alles af.
Ik luisterde deze week podcast 1159 van Kim Munnecom.
Ze vertelde dat authenticiteit en autoriteit een GOUDEN combi zijn in het bouwen van een business.
Autoritair is voor mij een heftige term. Ik denk daarbij aan iemand die dominant, onredelijk en fel is en zie meteen een paar mensen voor me.
Het eerste wat ik denk is: 'Zo wil ik helemaal niet zijn!'
Ik heb heel lang gedacht dat ik fel en dominant moest worden om mijn mening te delen, om waardering te krijgen.
Ik bleef daar heel ver vandaan en maakte mezelf mede daardoor vaak juist kleiner.
Ik koos (en kies nog steeds) vaak voor de veilige weg. De weg waarin mensen mij niet dominant of fel zullen vinden.
Na het luisteren van die podcast en mijn gesprek daaropvolgend met ChatGPT besef ik dat mijn mening delen en rustig en redelijk zijn naast elkaar kunnen bestaan.
Ik hoef niet fel en dominant te zijn om te uiten waar ik voor sta.
En zo leer ik om die weegschaal stukje bij beetje los te laten. En om mezelf belangrijker te maken dan mijn gedachtes en overtuigingen.
Ben jij er klaar voor om datzelfde te doen?
Ik heb je er graag bij.
