Op het moment dat ik wakker word en mijn oogmasker iets opzij schuif, zie ik dat het buiten al licht geworden is. Een streep zonlicht schijnt, langs de gordijnen, mijn slaapkamer in. Ik hoor geluiden die me vertellen dat ze de zaterdagmarkt aan het opbouwen zijn. In huis is het stil, wat betekent dat het nog geen 7u is en het ventilatiesysteem nog niet is aangesprongen.
Meteen voel ik dat mijn hoofd vol zit en ik weinig energie heb. Ik heb veel ideeën voor mijn bedrijf en een stemmetje in mijn hoofd zegt: 'Pak je laptop en ga werken. Alléén ondernemers die blijven lopen op de momenten dat ze zich even minder voelen, worden succesvol.'
Toch schreeuwt alles in mijn lijf dat ik even geen behoefte heb aan schermen en werken. Dat het geen zin heeft om te forceren en door te duwen als ik geen energie heb en tegen mezelf zeg dat ik "moet".
'&^%^* Weer een verloren dag,' Hoor ik mezelf zeggen. 'Als je constant blijft weglopen, komt je bedrijf nooit van de grond.'
Het is die tweestrijd waar ik zo vaak in zit.
Dan begint het te regenen en ik merk dat het donkerder en donkerder wordt. Ik kijk naar buiten en zie de straten nat worden. Ik hoor niets behalve de regen en ook de geur van regen dringt mijn slaapkamer binnen door het raam dat op een kiertje staat.
Er valt een deken van rust over me heen en ik voel dat mijn schouders zakken. Ik besef dat ik niet meteen de hele dag hoef af te schrijven. Dat ik op dit moment geen behoefte heb aan schermen en werken, betekent niet dat dat de rest van de dag zo blijft. Misschien heb ik vanmiddag wel energie en zin om te werken. Of misschien heb ik dat zelfs al over 10 minuten.
Ik zie in dat ik één gevoel meteen vastzet en dat bestempel als het verhaal van die dag. Alleen ik hoef dat niet vast te leggen, het is geen vaststaand verhaal.
Door de rust toe te laten, je zintuigen te laten werken en te accepteren dat je je even minder voelt, beweeg je door een gevoel heen.
Je hoeft niet te blijven forceren, want juist loslaten helpt om nieuwe inzichten en energie te krijgen.
Ik had zelfs binnen een paar minuten de zin en inspiratie om dit blog te schrijven.
